Yazı Detayı
27 Ocak 2017 - Cuma 08:35
 
İlyas Kitapçı...
Ümit Kayaçelebi
 
 

(Van'da ilk matbaa, gazete ve kitapevini kuran)
Tahir Alangu diyorki;
   ' Yalçın Kitapçı oğlum. Baban namuslu insandı. Namusun ucuz, şartların çetin olduğu bir yerde senin işin çok zor oğlum'.
Babam İlyas Kitapçı 1909 yılında Van'ın Çatak ilçesinde dünyaya gelmiş. Hayatının büyük Kısmını Van'ın kültür hayatına adayan bir insandı. Hiç tahsili olmamasına rağmen, kendisini yetiştirmiştir diyebilirim. Bu gün hala elimizin altında bulunan kütüphanesindeki okuduğu kitapların bizler çok az bir kısmını okuyabilmiş durumdayız.
    Babam hiç okul görmedi. Babam 8-10 yaşlarında babasını kaybetmiş. İmkânsızlık sebebiyle okula gidememiş. Bunun içinde okuyan insana karşı ayrı bir merakı vardı. Bunları teşvik ederdi yeter ki okuyun derdi. Mesela bizlere küçükken devamlı surette şu telkinde bulunurdu.' Okuyun yeter ki okuyun. Ne bulursanız okuyun. Yere düşmüş kâğıt, gazete parçasını bulsanız bile okuyun.' Derdi.
Okumamanın sıkıntısını çekerdi ve kendisi okumadan hiçbir akşam da uyumadığını hatırlamıyorum.
Kendisi Van'a hizmet etmek için matbaacılığı, gazete çıkarmayı kendine gaye edinmişti ve bunda da muvaffak oldu.
Van'da diyebiliriz ki ilk gazetesini, ilk matbaasını hayata geçiren, yıllarca kültür hayatını ayakta tutan ilk insandı. Bunu yaptığı hizmetlerle de görüyoruz. Bu günkü yerel gazete sahiplerinden bazıları onun enlin altında yetişen insanlardır. Babam Van'da ki ilk matbaayı 1937'de kurmuş Matbaacılığı kıt imkânlarıyla geliştirmiş. Gazeteciliği ve kültürü fevkalade seviyor ve Vana da hizmet etmek, bir şeyler vermek istiyordu. Ancak kendisine maddi imkân sağlayacak kimseyi bulamayınca Haydar Perihan oğlunun de desteğiyle birlikte matbaanın makinelerini alıyorlar.
Matbaayı kurduktan sonra birlikte Van Sesi Gazetesini çıkarmaya başladılar. Babamın ölümümden sonra Haydar Bey bir süre gazeteyi çıkarmaya devam etse de sonraları Van sesi Gazetesi yayın hayatını Remzi Perihan oğlu ile günümüze kadar sürdürdü, halende devam etmektedir. Babam gazeteyi gazete olarak çıkarmıyordu. O zamanın bütün edebiyatçılarını, yazarlarını gazetede topluyordu ve yazı yazmalarını sağlıyordu.
  Van da edebiyatla uğraşan Elmas Tahtacı, Kenan Yalvaç ve Şerafettin Uğurlu tekin gibi eserleri olan insanların hepsinin gazetede köşeleri vardı ve düzenli olarak yazarlardı. Ayrıca tarihçi Yakup Kuşçuoğlu vardı. Ercişli Emrah'ı ilk defa belgeleyen ve yazan insandır. Bunlar babamın etrafında olan insanlardı, bütün gece sohbetlerini beraber yaparlardı.
Babam çok hassas bir, insandı. Toplumun zararına olacak şeylerden kesinlikle uzak durur ve yanlışlıkları yazmaktan da imtina etmezdi. Dinine bağlı bir insandı. O kadarki dininden asla taviz vermezdi. Camide yanlış vaaz veren hoca olduğu zaman onu da eve çağırır, açardı kitapları önüne bırakırdı.' Niye böyle yapıyorsun, milleti niye yanlış yönlendiriyorsun' diye bunu diyebilecek kadar da bilgiye sahipti. Zaman zaman yazdığı yazılardan dolayı şimdilerde olduğu gibi rahatsız olan insanlar vardı.
Bir gece ben evdeki odamda tek başına yatıyordum. Camın kırıldığını hissettim. Sabah kalkıp çevreye baktığımızda da pencerenin altında dinamit gördüm. Babam bu saldırının sonrasında çocuklarının hayatını tehlikeye atmamak için yazılarında daha dikkatli davranmak zorunda kaldı.
Babam Van'da ilk kitap evini kuran kişidir. Rahmetli babam l937'den itibaren kültür hayatına kendini tamamen adadı. Okul kitaplarını getirip satardı. Van'a ilk gazete bayiliğini de o getirmişti. Çalışmalarının bir örneği olan Gazete bayiliği ile ilgili olarak ölümünden sonra İstanbul un sayılı matbaacılarından Bab-ı Âlinin tek sahibi diyebileceğimiz Halil Lütfü Dördüncü, babamın ölümünden sonra aynen şu yazıyı yazmıştı' Bir çok gazete bayisi Anadolu da borçlarını vermezken İlyas o dönemlerde kuş uçmaz kervan geçmez bir yerde olmasına rağmen, ya telgraf havalesi ile veyahut bizzat gelerek borcunu eda ederdi' Babamın alışveriş yaptığı ve dostluk kurduğu insanlardan da bunları duydukça, memleketine ne kadar sahip çıktığını, çıkarttığı eserlerden de biz bildik, görürdük.
Babam hiçbir gecesini boş geçirmezdi. Ben küçükken hatırlıyorum. Van'ın ilim, kültür yönünden önde gelen şahıslarını evde toplar gece geç saatlere kadar kitaplar üzerinde etüt ederler, tartışırlardı. O zamanları çok iyi hatırlıyorum. Evimize gelen misafirlere ıhlamur hizmetinde bulunurdum. Babam gece çay içmeye kesin müsaade etmez ve sürekli olarak evimizde ıhlamur kaynardı.
Babam vefat ettiği zaman ben 16 yaşında idim, ölümünden sonra koleksiyonları karıştırdığımız zaman onun yaptıklarının görünce bize anlattıklarıyla babamı daha iyi tanımaya başladım.
Rahmetli babam yalnız gazete çıkarmakla kalmayıp Van gölü etrafındaki çevre illerde de teşebbüsleri oldu. 1950'li yıllarda beni de birkaç defa Bitlis'e götürdü. Karayolu ile ulaşım zor olduğu için gemi ile yolculuk ederdik. Bitlis'teki gazeteyi de Adil Şeref han oğlu ile iyi bir dayanışma içerisinde çıkarırdı. Bitlislilerde bu yönden babamı çok severlerdi, alaka gösterirlerdi.
Van sesi Gazetesini çıkarmadan önceydi, Bitlis'ten bir gazete getirtmişti Van'a. Gazetenin ismi de 'Yeni yurt Gazetesi' idi. Bu gazete günlük değil haftada iki gün çıkardı.
  Bu arada Van'da çıkan gazeteler her vilayete giderdi.
Mübadele (Değiştirme) diye her vilayette çıkan gazete ile takas yapılırdı. Mübadele ismi o zamandan kafamda yer etmiş. Gazetede çalışan elemanın işi, gazeteyi ana doluda çıkan gazetelere ile posta ile göndermekti.
1938-1939 yılları arasında Anadolu gazeteleri ile yapılan yarışmada babama ödül olarak iki tane güzel ajanda verilmişti.
Evde o zamandan beri bu ajandaları hatıra olarak saklarız. Ve Gazeteyi o kadar sever ve hizmet ederdi ki, hatırlıyorum Pazar günleri ayda bir eve getirdiği matbaanın baskı makinesinin merdanelerini değiştirip yıkatır, kırmızı mürekkep ile boyardı. Gazetenin başlığını da kırmızı olarak basardı. Gazeteye çok önem verirdi.

    Van'ın kurtuluş günlerinde gazetede 4 sayfadan aşağı düşmezdi. Kurtuluş günlerine ait o günün mana ve ehemmiyetini belirten küçük kitapçıklar bastırır, gazete ile birlikte dağıtırdı. Ayrıca günün anlam ve önemi ile ilgili öğrenci ve öğretmenlerin yazılarına da yer verirdi.
Babam gazete, matbaa ve kitapevini kurmakla yetinmeyip bir de l942 yılında İstanbul da Türkiye'nin sayılı en meşhur tek fotoğrafçısı diyebileceğimiz 'Foto Süreyya'yı Van'a getirip renkli Van albümü yapma girişiminde bulunmuştu.
Yemesi, içmesi, yatması hep evde karşılanmıştı. O imkânsızlıklar içerisinde Van'ın çeşitli yerlerinim resimlerinin çekilmesine yardımcı olmuştu. O zamanlar filmler slâyt ve negatif değil cam film idi. Bunca uğraşıdan sonra 1944'te ilk defa Van'da Renkli fotoğraf albümü 'Doğunun İncisi Van' adı altında yayınlanmıştı. Bu gün hala o albümü çok özel bir şekilde evimizde saklıyoruz.
Babamın diğer bir özelliği de, öğrencilerin üzerinde çok titizlikle durmasıydı. Baştan da dediğim gibi tek amacı kendi çocuklarının ve diğer çocuklarının okumasını sağlayabilmek, onları okutabilmek idi. Gazeteyi çıkartırken öğrencilere de bu kapıyı aralardı.
Her yıl okullar arası gazete adına bir atletizm yarışması düzenlenirdi. Bu yarış aynı zamanda Atatürk Lisesi ile bağlantılı olurdu. Öğrenciler İskele Caddesi üzerinde yarışırlardı.
Yarışlarda dereceye girenlere o günün durumuna göre öğrencilere ya saat ya da kitap hediye ederek, hem teşvik eder ve hem de destek olurdu. O dönemin öğrencilerinin çoğu zamanlarını matbaada geçirdiklerini de çok iyi hatırlarım.
Diğer taraftan Üniversitede okuyan Vanlı öğrenciler ile de çok ilgilenirdi. Bir defasında rahmetli olmuş (İsim vermeyeyim) Bir Profesör Ağabeyimiz beni İstanbul'a çağırdı ve aynen şöyle söyledi: 'Vanlı bazı hemşerilerimiz bizi öğrenciyken görüp yüzlerini çevirirken, baban gelir bizi Üniversite kapılarında bekler çıktıktan sonra beraber giderdik.
Gezdiği yerle götürür, yemeklerimizi yedirir, kitaplarımızı alır ve bize adeta kol kanat gererdi'.
1960 ihtilalı idi dönemin askeri Van Valisi Fikret Ersanlı idi. Vana Vali olarak atandığında 'İlyas'ın çocukları var mı? Diye bir gün bizi istemiş. Beni götürdüler, gittim. Oturttu makamına falan. Babamdan şu şekilde bahsetti. Dedi ki: 'Ben bu gün bu noktada bulunuyorsam Van'a vali olarak atandıysam bunda babanızın payı çok büyüktür. Çünkü geçmiş yıllarda ben Van'da Üsteğmen olarak görev yapıyordum.
Bir gazete bile bulamazken, biz babanızın kitaplarını evde okurduk. Babanla beraber bir birikimimiz oldu yani. Beni çok güzel noktalara götürdü. İşte buraya gelmem de babanızın payı olduğunu biliyorum.
Bu bakımdan kapım açıktır sizlere' dedi. Bize de kol kanat germişti.
Babam Van'a çok düşkündü. Hatta son zamanlarda Akdamar Adasının ayakta kalmasına sebep olanlardandır. Kendisinin de payının büyük olduğunu sonradan Yaşar kemal'den öğrendim.
Yaşar Kemal yazmıştı bir dergide. Sonra kendisi ile görüşmemde, dedim ki 'Van'a hizmetiniz olmuş, kiliseyi böyle yıkılmaktan kurtarmışsınız'. Yok dedi. 'Bundaki tek pay senin babanındır' dedi ve anlattı. 'Ben genç bir gazeteciydim. Van'a geldim. Babanı çok sıkıntılı bir hal içerisinde gördüm.
Üzüntüsünü sordum. 'Adadaki Kiliseyi yıktırıyorlar, yıkılmaması, için mücadele ediyorum' dedi. Baban bana, 'Durdursa durdursa bunu Nadir bey durdurabilir. Nadir Beye telefon edip durumu anlatalım' dedi. 'Olur' dedim ben de. Babam o zamanlar Cumhuriyet Gazetesinin Van Muhabiriymiş. Nadir Beye telefon etmişler, Nadir Bey de üzülmemelerini, bu işi Milli Eğitim Bakanı Avni Başman ile halledeceğini söylemiş.
Gerçekten de 25 Haziran 1951 günü Avni Başman Bey Vali beye bir telgraf çekerek yıkımın durdurulmasını sağlamıştır.
Babam devamlı okumamız için çırpınırdı. İstanbul'a gittiği zamanlar herkes çocuğuna oyuncak, giysi getirirken bize sandıklar dolusu kitap getirirdi, bizlere okuturdu. 'Okuyun bana anlatacaksınız ' derdi. Bizde okuduğumuzda hikâyeleri babama anlatırdık.
Bir gün İstanbul'da Gazetecilik okuluna gitmiştim. Orada bir konferans vardı. Bu arada geçmiş yıllarda babamın gazetecilik yaptığı dönemlerde edebiyat Öğretmenliği yapan Tahir Alangu konferans veriyordu. 3 ciltlik bir eseri vardı. 'Cumhuriyetten Sonraki Türk Edebiyatı Tarihi hikâyeciliği' ile ilgili kitabı da elimdeydi. Konferans sonrası konuştuk. Vanlı olduğumu duyunca sordu. 'Kimlerdensin' diye. 'Ben İlyas Kitapçı'nın oğluyum' deyince tuttu kolumdan, kitabı da görünce çok memnun oldu.
Kitabı aldı elimden ben hiçbir şey söylemeden kitabın kapağına şunu yazmıştı. 'Yalçın Kitapçı oğlum. Baban namuslu bir insandı. Namus ucuz, şartların çetin olduğu bir yerde senin işin çok zor oğlum' diyordu. Kitabı böyle imzalayıp bana vermişti. O dönemin bütün kültür hayatı ile ilgili yazarlarıyla güzel görüşürdü. Gazete patronlarıyla güzel diyalogu vardı.
Biz hep babamızı örnek aldık.
Tabi bizde okula başlamadan önce matbaa mürekkebinin kokusu içinde büyüdük. Matbaanın kolunu çevirir, makinenin gazete basan kısmına yardım ederdik. O bizim de kafamıza işledi. Babamı bu meslek çok yordu. Hatta son zamanlarında; 'Size vasiyetim olsun. Ömrünüzün sonuna kadar sakın ola bu meslekte kalmayasınız. Gazetecilik sizi de bitirir' demişti.
'Hayata atılıp ticaretle uğraşırsanız veya bir iş yaparsanız, ne iş olursa olsun. İster gömlek satın, ister kasaplık yapın, Kitap satışı reyonu yapın ama dükkânınızın bir kenarına muhakkak bir kütüphane yapın. Kitap satışı reyonu yapın.

Muhakkak kitap olsun' sözü ise bir başka tavsiyesi idi. Babamın kitaba karşı aşırı bir ilgisi vardı. Dostluklara çok değer verirdi.
Bizlere de 'İnsanlara değer verin. Saygılı olun' hep bizlere bunu telkin eder doğru yaşamayı söylerdi.
İlyas Kitapçıyı Van'a yaptığı hizmetlerden dolayı minnet ve şükranla yâd ediyoruz.

*Dünyada Van Dergisi sayı 23
2006 Yılında Selahattin Aktaş'ın Yalçın Kitapçı ile yaptığı söyleşi.

 
Etiketler: İlyas, Kitapçı
Yorumlar
Diğer Yazılar
365 Yıllık yaş destanının öyküsü
Artık israfın önüne geçilmeli
Eski Van’da Ramazan ve Kurban Bayramları
Naim Hoca
GEMİLERDE TALİM VAR
Biz anneden böyle gördük
Vanlıyam şanlıyam
Karınca ezmez şevki
Topkapı sarayı cinayetleri
Fıkraya tahammülü olmayan adam
İmparator Fatih Terim
Çanakkale’de şehit olan bir Mehmetçiğin son mektubu
Bir adam, bir mektup...
Kıbrıs Fatihi
Aşk rubaileri
Âşıktı delikanlı
ALİ HAYDAR BEY VE CEVDET BEY
ADNAN SÜVARİ’NİN GÖZTEPE’Sİ
YAŞ DESTANI'NIN ÖYKÜSÜ
Van’da köy düğünleri
Mustafa Efendi
TOPRAĞIN SESİ
TAYYAR DABBAĞOĞLU
ŞEMSETTİN ÖZDEMİR VE MAZİDEN ESİNTİLER
Van'da sinemalı yıllar
ESKİ DOSTLAR
SEYYİD AHMET ARVASİ
Selim Gülsoy
Ölüm Gelenekleri
Nerede kaldı o eski kötü adamlar
Ne ğoş gonuşi bu Vanlilar
O eski Vanlılar
İSMAİL PERİHANOĞLU
Vanda hıdrellez
HA BU DİYAR
KAÇ KİŞİ KALDIK (8)
Kimler geldi kimler geçti
GAYNANAYI ŞİKÂYET
Eski Van’da sünnet merasimi
ESKİ VANDA RAMAZAN ve KURBAN BAYRAMLARI
ESKİ VANDA KOMŞULUK
ESKİ VANDA KOMŞULUK
ESKİ VANDA HALK İNANIŞLARI
Eski Van’da çocuk oyunları
Anılardan bir demet
Ermeni mezalimi hafızalarda
Unutulmayanlar: Enver Dilaver
EDREMİTLİ FATO NENE
DEVR-İ SİYASET
ÇÖKERTMEDEN ÇIKTIM DA HALİLİM
ÇOCUKLUK GÜNLERİ
Van Yemekleri
Biz kaç kişi kaldık?
BEYBABA
Alıştım Sana
64 YILDA NELER OLMUŞ NELER…
BİR ZAMAN (1)
Molla Hamit Ekinci (Hamit Hoca)
Yaşar Kemal
Vankulu Lügati
Ada sahillerinde bekliyorum - I
Süreyya (Sürgünde ölen prenses)
Abdurrahman Somdani’nin öyküsü
Çöpçülerin suçu yok
Kesik Çayır Biçilir Mi?
Haydi Sinemaya
Hayali Hasan Yavaş’ı yarenlikte astılar
Güvercin Uçuverdi
BİRAZ DA GÜLÜMSEYELİM
Gülfem Hatunun ölümü...
Güldüren adamın ağlatan sonu
Guantanamo gardiyanı Müslüman oldu
FUTBOLUN EFENDİSİ
Fil Hadisesi
FAHRETTİN PAŞA - MEDİNE MÜDAFİİ
Sahnedeki Erol Büyükburç
DEĞİRMENBAŞI VE HIDRELLEZ
Cellât, Menderes'e 'o ayakkabılar benim olacak' dedi
Cehennemden kurtuldu
Şöhretten Sefalete Düşen Yıldız
BU MİLLETE UŞAKLIĞI ÖĞRETEMEDİM
Bu Millet O Kadar Zengin Değil
Bodrum Hakimi
BİRAZ EMEK SİNEMASINDAN BAHSETMEK İSTİYORUM
Bir zamanlar EOKA
Şahbağı Efsanesi
Atakan Çelik gönüllerde
Ercişli Emrah ile Selvi Han Hikayesi
Bir zamanlar yeni Van sineması
Bermuda Şeytan Üçgeninin Sırrı
Bir adam, bir mektup...
BEYAZ KELEBEKLER
Bermuda Şeytan Üçgeni
Berlin panteri Turgay Şeren
BEDİR TÜRKÜSÜ'NÜN HİKAYESİ
Bayan Bacak: Serpil Örümcer
BEKÇİ BAKIR
BABA ERENLERDEN…
KAÇ KİŞİ KALDIK (18)
Ayşe Tatile Çıksın
Aşk Rubaileri - Mevlana
Kaç kişi kaldık -17
Aşıktı delikanlı
Aşık Beyhani
Aşan Bilir Karlı Dağın Ardını
İslam'da Ashab-ı Kehf
Arzu İle Kamber Hikâyesi
KAÇ KİŞİ KALDIK (15)
VAN MANİLERİ
MEHMED EFENDİ, VANÎ
Vanlı Köçek Rıza
KAÇ KİŞİ KALDIK (14)
Türkçenin İlk Matbu Eseri: VANKULU LÜGATİ
Kaç kiş kaldık (13)
GELİN KAYNANA ATIŞMASI
KAÇ KİŞİ KALDIK (12)
Eski Van'da komşuluk
ALİ HAYDAR BEY VE CEVDET BEY (ESKİ VAN VALİLERİ)
64 YILDA NELER OLMUŞ NELER…
KAÇ KİŞİ KALDIK (11)
Eski van’da sünnet merasimi
ESKİ VANDA ASKERE GÖNDERME
KAÇ KİŞİ KALDIK (10)
ESKİ VAN'DA ÖLÜM GELENEKLERİ
Adnan süvari ve Göztepe
KAÇ KİŞİ KALDIK (8)
ESKİ VANDA RAMAZAN ve KURBAN BAYRAMLARI
KAÇ KİŞİ KALDIK (7)
Altuna'nın kaderi
AN GELİR ATİLLA İLHAN ÖLÜR
Eski Van’da çocuklara ad koyma
Alamut kalesi
Van’da halk inanışları
Kaç kişi kaldık (3)
Ahlat efsaneleri
7 kişi ile 7-0 kazanılan maç
365 Yıllık yaş destanının öyküsü
Eski dostlar
Unutulmayanlar...Servet Mehterbaşıoğlu
Van Nostaljisi
Van için bir şarkı bestele
Eski Vanı özledim
Eski Banka sokağı
Eski çamlar bardak odu
Anılardaki Yeşilçam
Molla Hamit Ekinci (Hamit hoca)
Babadan gördük
Yaş destanı ve hacı Efdal
Ordunun dereleri
Unutulmayanlar...Servet Mehterbaşıoğlu
Çocukluk arkadaşım Mustafa Sönmez
Çökertmeden çıktımda Halilim
Eski çamlar bardak oldu
Van yemekleri
Sofu baba
Anılardın bir demet
Unutulmayanlar (selim gül soy)
Ali Paşa ağıdı
Kimler geldi kimler geçti
Cengiz Alper anlatıyor
Eski Van’da çocukluk günleri
Eski Van’da 2 Nisan bayramları
Çocukluk arkadaşım Mustafa Sönmez
Vanlıyam şanlıyam
Çökertmeden çıktım da Halilim
Kinyas Kartal
Yayla suyu yan akar, ayağında kundura ve Mahmut bey ağıdı
O eski Van unutulmaz
Kaç kişi kaldık
Eski Van’da misafirlik
Onları unutmadık
Unutulmayanlar… Tayyar Dabbağoğlu
O Eski Van'da
Bir zamanlar yıldız sineması vardı
Eski çamlar bardak oldu
Şemsettin Özdemir ve maziden esintiler
Tevfik Demiroğlu anlatıyor
BİR ZAMANLAR ŞEHİR SİNEMASI
UNUTULMAYANLAR… - ENVER DİLAVER
Çay içen Fato nene
Musikişinas dostlarıma...
BİZLERİ UNUTMA GAZATACI BEG... BİZLERİ UNUTMA...'
ERNİS KÖY ENSTİTÜSÜ
BİR HAYALİ HASAN YAVAŞ VARDI
KAÇ KİŞİ KALDIK
FERİT MELEN ANLATIYOR
GİTMEYİN BE VANLILAR…
Öne Çıkanlar
escort bayan istanbul escort
Ulusal Gazeteler
Bizim Gazete
Alıntı Yazarlar
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
1
Galatasaray
19
0
2
1
6
9
2
Başakşehir
18
0
1
3
5
9
3
Kasımpaşa
18
0
3
0
6
9
4
Antalyaspor
16
0
3
1
5
9
5
Göztepe
15
0
4
0
5
9
6
Beşiktaş
15
0
2
3
4
9
7
Trabzonspor
14
0
3
2
4
9
8
Konyaspor
13
0
2
4
3
9
9
Ankaragücü
13
0
4
1
4
9
10
Alanyaspor
12
0
5
0
4
9
11
Yeni Malatyaspor
12
0
3
3
3
9
12
Sivasspor
10
0
3
4
2
9
13
Bursaspor
9
0
2
6
1
9
14
Kayserispor
9
0
4
3
2
9
15
Fenerbahçe
9
0
4
3
2
9
16
Çaykur Rizespor
8
0
3
5
1
9
17
Bb Erzurumspor
6
0
5
3
1
9
18
Akhisar Bld. Spor
5
0
6
2
1
9
Nöbetçi Eczane


Nöbetçi eczanlerle ilgili detaylı bilgi için lütfen tıklayın.

Arşiv
Modül 1

Bu modül kullanıcı tarafından yönetilir, ister kod girilir ister iframe ile içerik çekilir. Toplamda kullanıcı 5 modül ekleme hakkına sahiptir, bu modül dahil tüm sağdaki modüller manuel olarak sıralanabilir.

Haber Yazılımı